نامه انجمن روان پزشکی آمريکا به پارلمان فنلاند

مقدمه: در پی حذف همجنسگرايی از ليست بيماريهای روانی در دهه هفتاد ميلادی، دولتهای هر چه بيشتری به تعديل قوانين قضائی خود و انطباق آن با آخرين داده های علمی مبادرت ورزيدند. در ادامه همين مسير، از اواخر دهه هشتاد ميلادی موضوع  ازدواج و ثبت رسمی زندگی مشترک جفت های همجنسگرا در دستور کار مجالس و پارلمانهای قانونگذاری کشورهای اسکانديناوی قرار گرفت و کشور دانمارک برای اولين بار در جهان، ازدواچ همجنسگرايان را قانونی اعلام کرد. بعد از آن کشورهای سوئد، نروژ، ايسلند و فنلاند هم قانون ثبت رسمی و قانونی زندگی دو همجنسگرا با هم را به تصويب رساندند.اما پروسه کار چندان آسان نبود و بحثهای داغی بين موافقان و مخالفان حقوق همجنسگرايان در گرفت. در جريان همين مباحث در کشور فنلاند، نامه زير از طرف انجمن روان پزشکان آمريکا( به عنوان يک سازمان علمی و معتبرجهانی)،  به تک تک اعضا مجلس فنلاند ارسال می شود. و به همراه آن سه سند هم ضميمه می شود.برای جلوگيری از طولانی شدن مطلب، ما فقط بخش اول و سند شماره سه که بيشتر به مسئله مورد نظر اشاره دارند را برای خوانندگان به فارسی ترجمه کرده ايم. اما علاقمندان به مطالعه بيشتر می توانند به منبع ما که بخش انگليسی سايت فين کوئير بوده است مراجعه کنند. آدرس:

http://www.finnqueer.net/etusivu.cgi?o=47_2

 نامه انجمن روان پزشکی آمريکا(ای  پی ای)American Psychology Association=APA    به نمايندگان مجلس فنلاند.مترجم: اهورا افشار 

دکتر روانکاو آقای جک شردر، مدير کميته مربوط به همجنسگرايی و دوجنسگرايی سازمان روانپزشکی آمريکا، در سپتامبر 2001Finn Queer اين نامه را از طريق به تمام اعضا مجلس فنلاند ارسال نمود. جناب آقای استال استروم  (Stal  Strom) من مدير کميته مربوط به همجنسگرايی و دوجنسگرايی انجمن روانپزشکی آمريکا هستم. از طريق اين نامه می خواهم به دو سئوال شما جواب بدهم. 1) اطلاعات در باره نظر آی پی آی در باره همجنسگرايی و 2) نظر ای پی ای در باره تحقيقی که دکتر رابرت اسپيتزر( Robert Spitzer) اخيرآ انجام داده و در جلسه ای پی ای ارائه داده است.الف- موضع انجمن روانپزشکی آمريکا در سال 1973 در مورد همجنسگرایی در سال 1973 ا ی پی ای همجنسگرائی را از ليست اختلالات روانی حذف کرد. هر چند که اعتراضات طرفداران حقوق همجنسگرايان انگيزه سنجش مجدد نظر قبلی آی پی آی را فراهم کرده بود، اما تصميم نهائی بر اساس ملاحضات سياسی گرفته نشد. اين ارزيابی دوباره  توسط کميته علمی  آی پی آی با مديريت دکتررابرت اسپتزر انجام گرفت. کميته مزبور ادعاهای سابق روانکاوی مبنی بر  بيماری بودن همجنسگرائی( رادو 1940، بايبر و همکاران 1962، سوکارديس 1968)

(Rado, 1940, Beiber et al 1962, Socardes 1968)

را (مجددآ) مطالعه و آنها را  با مطالعاتی که بر بيماری نبودن همجنسگرائی دلالت دارند (کينسی و همکاران 1948 و 1953، فورد و بيچ 1951، هوکر 1957، مرمور 1965 ) سنجيد و سبک سنگين کرد.(Kinsey et al 1948, 1953, Ford and beach 1951, Hooker 1957, Marmor 1965)

(پس) وزن و اعتبار مدارک علمی بود، و نه فشار سياسی، که باعث اتخاذ تصميم توسط ای پی ای

مبنی بر حذف همجنسگرائی از ليست بيماريها گرديد.بايد در نظر گرفت که ( آن دسته از) روانکاوهای آن زمان که با تصميم ای پی ای مخالفت می کردند،خود به اين بحث جنبه سياسی دادند. مثلآ، بعد از تصميم گيری کميته علمی، کسانی که با اين نظر مخالف بودند، درخواست رای گيری از اعضاء را مطرح کردند؛ دادخواستی برای تحميل رفراندم به ای پی ای- يک رای گيری سياسی در باره يک موضوع علمی- تهيه وبه امضای 200 نفر شرکت کننده در يکی از جلسات انجمن روانپزشکی آمريکا رسيد.  پس از شکست در اين همه پرسی، بعضی ها اين وقايع را به شکل منحرفی (وارونه)جلوه داده اند. برای نمونه، علاوه بر ادعای مبنی بر کاملآ سياسی بودن تغيير( موضع ای پی ای در باره هجنسگرائی)، آقای سوکارديز

  ای پی ای را به اشتباه در شمارش آرا رفراندم هم متهم کرد.(Socarides)

ب ) نظر اخير انجمن روانپزشکی آمريکااز آنجا که ای پی ای ديگر همجنسگرائی را بيماری به شمار نمی آورد،مواضع فعلی آن هم منعکس کننده همين اعتقاد می باشد که همجنسگرائی نوعی طبيعی از تمايلات جنسی انسان است.  بر همين اساس، بعد از تصميم  1973، ای پی ای بيانه های بسياری در پشتيبانی از حقوق مدنی همجنسگرايان صادر کرده است. از جديدترين آنها اعلاميه سال 1998 در باره ” درمانهای جبرانی” است.= درمان مرمتی/ بازسازی/ تعميرگرانه= ماها)Reparative Therapies) 

 اين بيانيه اعلام می کند که ” انجمن روانپزشکی آمريکا با هرگونه درمان روانکاوانه، از جمله ” درمان مرمتی” يا “تبديلی” که بر پايه باورمندی به اختلال روانی همجنسگرائی يا بر پايه اين پندار اوليه که بيمار بايد گرايش جنسی (همجنسگرايانه) خود را عوض کند، بنا شده اند، مخالف است.” (1)  در سال 2000 (ميلادی) ای پی ای فراتر از اين رفت و  روانکاوان کميسيون روان درمانی ( انجمن) بيانيه ای صادر کرد که مورد تصويب کليه مديران (بخشهای مختلف) ای پی ای قرار گرفت. اين بيانيه پيشنهاد کرد که:1-ی پی ای نظر سال 1973 (خود) مبنی بر اينکه پديده همجنسگرائی به خودی خود اختلال روانی نيست، را (مجددآ) تآئيد می کند. اصل راهنمای ادعاهای اخيرآ منتشر شده مبنی بر قابل علاج بودن همجنسگرائی، که با هدف ( بازگشت به گذشته و مجددآ) بيماری دانستن همجنسگرائی، اخيرآ منتشر شده اند؛ نه  دقت، جديت  و سختگيری تحقيقات علمی بلکه اغلب نيروهای مذهبی و سياسی ای هستند که با حقوق مدنی کامل  لزبينن و گی ها مخالفند. توصيه می شود که ای پی ای بعنوان يک سازمان علمی، سريعآ و بطور شايسته، به ادعای مبنی بر  بيماری دانستن همجنسگرائی و(نتيجتآ) قابل درمان بودن آن، که از طرف گروههای سياسی و يا مذهبی مطرح ميشود، واکنش مناسب نشان دهد.2- بعنوان يک اصل کلی، يک پزشک نبايد هدف درمان را خودش تعيين کند، چه بصورت اجباری و چه از طريق نفوذ غير مستقيم. چگونگی روان درمانی که بنا را بر تغيير همجنسگرایی می نهند، بر اساس آن دسته از نظريه های تکاملی هستند که اعتبار علمی بودنشان قابل سئوال است. بعلاوه، گزارشها و استدلالهای که از درمان حکايت می کنند در برابراستدلالهای مبنی برجراحات و اسيب های روانی وارده ( ازناحيه اينگونه درمانها) خنثی می شوند. در چهار دهة گذشته، هيچگونه تحقيق علمی جامعی در مورد درمانهای جبرانی صورت نگرفته است که بتواند نظريه های درمانی اشان را ثابت کند.تا وقتی که چنين درمانی انجام بگيرد، ای پی ای توصيه می کند که پزشکان درستکار از مبادرت به تغيير گرايش جنسی افراد خودداری کنند و در نظر داشته باشند که يکی از اصول پزشکی اين است که به کسی صدمه نرسانند.

در مورد خاص وصلت مدنی

(Civil
Union)

در سال 2000 هيآت امنآء ای پی ای رای داد که ای پی ای از برسميت شناختن وصلت بين افراد همجنس و تمام حقوق، مزايا و مسئوليتهای قانونی آنها پشتيبانی می کند.( به سند ضميمه شماره 3 نگاه کنيد.)چنانچه بتوانم کمک ديگری بکنم، لطفآ از تماس با من مضايقه نفرمائيد.ارادتمند  (Jack Drescher)جک درشر

دکترعضو انجمن روانپزشکی آمريکا و مدير کميته مربوط به همجنسگرائی و دوجنسگرایی.

1-     American Psychiatric Association Position Statement on Psychiatric treatment and sexual Orientation- December 11, 1998  

سند شماره 3 ضميمه نامه به مجلس فنلاند

اعلام موضع انجمن روانپزشکی آمريکا در باره وصلت افراد همجنس- صادره  توسط هيآت امنآی ای پی ای بتاريخ دسامبر 2000ای پی ای علاقمندی خود را نسبت به بهروزی جفتهای دگرجنسگرا در مسائلی همچون سلامت روانی کودکان و ديگر جنبه های زندگی خانوادگی اعلام می دارد. روابط دگرجنسگرايانه از يک چارچوب قانونی ناظر( بر  خود) برخوردارند که بعنوان يک عامل ثبات دهنده اين روابط عمل می کند.در ايالات متحده آمريکا، منهای مسئله اخير و استثنائی (ايالت) ورمونت،جفت های همجنس از مزايا و مسئوليتهای ازدواج قانونی محرومند. جفت های همجنس بر همين اساس چندين نوع تبعيض دولتی را تجربه می کنند که استحکام روابط آنها را تحت تآثير قرار می دهد.

کودکان والدين گی و لزبينها از حمايتی که ازدواج قانونی برای کودکان جفت های دگرجنسگرا تضمين میکند، محرومند. والدين گی و لزبين که کودکی را به فرزندی قبول کرده ( و يا از همسر خود جدا شده اند)  

 با موانع ديگری هم مواجه اند؛ در بسياری از حوزه های قضائی آمريکا، يک فرد لزبين يا گی که کودکی را به فرزندی قبول کرده است بعنوان يک والد( پدر يا مادر) نامناسب معرفی می شود.( يعنی در اين ايالتها دولت می تواند کودک را باز پس بگيرد.- مترجم). علاوه بر آن، زمانی که يک جفت، کوذکی را به قرزندخواندگی می پذيرد، حقوق قانونی فقط به يکی از والدين اعطا می شود و به ديگری هيچ حقی نمی رسد. اين موانع و اشکالات در شرايطی اعمال می شوند که حتی تحقيقات هم دال بر آن دارند که کودکانی که در خانواده همجنسگرايان رشد و تربيت می شوند در تطبيق خود (با محيط)  هيچ فرقی با کودکان پرورش يافته در روابط دگرجنسگرايانه ندارند.انجمن روانپزشکی آمريکا تاريخآ از انصاف، برابری و عدم تبعيض در قوانينی که بر سلامت روانی (شهروندان) مؤثرند، حمايت کرده است. آموزش عمومی درباره روابط  لزبينها و گی ها و حمايت از تلاشهای ناظر بر قانونی کردن وصلت همجنسگرايان در چارچوب و مسير حمايت ای پی ای از اقليتهای محروم است. 

انجمن روان پزشکی آمريکا از اعتراف قانونی (ثبت ازدواج) به وصلت زوجهای همجنس وحقوق قانونی، مزايا و ومسئوليتهای مربوط به آن حمايت می کند.